| تبليغات | X |
 |
 |
|
| در شبستان ازل شمع یکی بیش نبود بزم را از پر پروانه چراغان کردند |
|
ما را به دعا کاش فراموش نسازند
رندان سحرخیزکه صاحب نظرانند...(التماس دعا) |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه سوم شهریور 1388ساعت 17:29 توسط سه قلوها |
|
|
کار فراموشی بخش خوبیست
تمامی شوق ها و رنج ها و حساسیت های زندگی تخدیرهایی ست که "رنج بودن" را از یاد میبرد... آرام می کند...(دکترعلی شریعتی) |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388ساعت 0:53 توسط سه قلوها |
|
|
خداوندا تو میدانی که انسان بودن و ماندن
در این دنیا چه دشوار است، چه رنجی میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است . . . |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 3:31 توسط سه قلوها |
|
|
دلتنگی هایم را برای آینه ها آه کشیدم
آینه ها با صدای شکسته گفتند : صبور باش ... ... اکنون ... آینه ها صبوریم را میخندند ... |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و پنجم تیر 1388ساعت 1:19 توسط سه قلوها |
|
|
چقدر ایمان خوب است ! چه بد می کنند آنها که می کوشند انسان را از ایمان محروم کنند. چه ستمکار مردمی هستند این به ظاهر دوستداران بشر ! (طرفداران آزادی و مدرنیسم و بَسا مدرن). دروغ می گویند ، دروغ نمی فهمند یا می فهمند و نمی خواهند ، نمی توانند بخواهند ، اگر عشق نباشد چه آتشی زندگی را گرم کند ؟ اگر نیایش و پرستش نباشد زندگی را به چه کار شایسته ای صرف توان کرد؟ اگر انتظار مسیحی ، امام قائمی ، موعودی در دلها نباشد ماندن برای چیست؟ و اگر میعادی نباشد ماندن برای چیست؟ اگر دیداری نباشد دیدن را چه سود؟ دیده را فایده آن است که دلبر بیند گر نبیند چه بود فایده بینایی را اگر بهشت نباشد صبر بر رنج و تحمل زندگی دوزخ چرا؟ اگر ساحل آن رود مقدس نباشد بردباری در عطش از بهر چه؟ و من در شگفتم که آنها می خواهند معبود را از هستی بر گیرند چگونه انتظار دارند انسان در خلاء دم زند؟ ایمان چه دنیای زیبا و پر از عجائبی است( گویی که )جهان دیگر در همین جهان است. کوچه و بازار ، شهر و باغ و آبادی و طوبی و روح و پری و گل و میوه و شیر و عسلش در همین زمین است( روایتی در اصول کافی که بهشت در لای همین دنیا پیچیده است ). دکتر علی شریعتی (گفتگوهای تنهایی ، ص۸۸۵) |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه نهم تیر 1388ساعت 12:57 توسط سه قلوها |
|
|
فرقی نمی کند برکه ای کوچک باشی یا دریایی بیکران ...
زلال که باشی آسمان در توست ...
|
|
+ نوشته شده در
شنبه شانزدهم خرداد 1388ساعت 3:5 توسط سه قلوها |
|
|
سنگ در برکه می اندازم و می پندارم با همین سنگ زدن ماه به هم می ریزد
کی به انداختن سنگ پیاپی در آب ، ماه را می شود از حافظه ی آب گرفت ... |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه یازدهم خرداد 1388ساعت 23:24 توسط سه قلوها |
|
|
اگر پیاده هم شده است سفر کن ، در ماندن می پوسی ...
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه یازدهم خرداد 1388ساعت 2:16 توسط سه قلوها |
|
|
ای خدای بزرگ !
به من کمک کن تا وقتی می خواهم درباره ی راه رفتن کسی قضاوت کنم، کمی با کفش های او راه بروم... دکتر شریعتی |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه یازدهم خرداد 1388ساعت 1:38 توسط سه قلوها |
|
|
تا وقتی آسمان را به چشمانت راه نداده ای منتظر باران نباش!...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه یازدهم فروردین 1388ساعت 3:0 توسط سه قلوها |
|
|
آنجا که میدانی چشمانی مشتاق برایت اشک میریزد
زندگی به رنج کشیدنش می ارزد... |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه ششم فروردین 1388ساعت 18:41 توسط سه قلوها |
|
|
دلت را بتکان .غصه هایت که ریخت تو هم همه را فراموش کن... دلت را بتکان. اشتباهایت تالاپی می افتد زمین . بذار همان جا بیفتد. فقط از لابه لای اشتباهایت یک تجربه را بیرون بکش.قاب کن و بزن به دیوار دلت... دلت را محکمتر اگر بتکانی تمام کینه هایت هم می ریزد... و تمام آن غم های بزرگ و همه حسرت ها و آرزوهایت... محکمتر از قبل بتکان تا این بار همه آن عشق های بچه گربه ای !! هم بیافتد... حالا آرام آرام بتکان تا خاطره هایت نیفتد تلخ یا شیرین چه فرقی می کند؟! خاطره خاطره است باید باشد باید بماند... کافی ست؟؟؟! نه هنوز دلت خاک دارد یک تکان دیگر بس است... تکاندی ؟؟؟!!! دلت را ببین !چه قدرتمیز شد .دلت سبک شد.! حالا این دل جای او ست ... دعوتش کن.این دل مال او ست... همه چیز ریخت از دلت. همه چیز افتاد ... و حالا ... و حالا تو ماندی و یک دل وقاب تجربه . مشتی خاطره و یک او ... خانه تکانی دلت مبارک...!!!
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 14:22 توسط سه قلوها |
|
|
بهار بهترين بهانه براي آغاز وآغاز بهترين بهانه براي زيستن
سلام به همه ی دوستای خوبمون... بعد از یه تاخیر طولانی وبلاگ سه قلوها دوباره می خواد کارشو شروع کنه.امیدواریم از
مطالبمون خوشتون بیاد و بازهم با نظرای قشنگتون ما رو دلگرم کنید... |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 14:14 توسط سه قلوها |
|
|
كوله پشتياش را برداشت و راه افتاد. رفت كه دنبال خدا بگردد؛ و گفت: تا كولهام از خدا پر نشود برنخواهم گشت.نهالي رنجور و كوچك كنار راه ايستاده بود.مسافر با خندهاي رو به درخت گفت: چه تلخ است كنار جاده بودن و نرفتن؛ و درخت زير لب گفت: ولي تلخ تر آن است كه بروي و بي رهاورد برگردي . كاش ميدانستي آنچه در جستوجوي آني، همينجاست . درخت گفت: زيرا تو در جاده رفتي و من در خودم. و پيمودن خود، دشوارتر از پيمودن جادههاست!!!... خانم عرفان نظر آهاري |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و هفتم آذر 1385ساعت 9:39 توسط سه قلوها |
|
|
غزلک ، شکستنت کار کيه؟ به عزا نشستنت کار کيه ؟ عسلک ، نبينم افتادن تو بگو پرپر شدنت کار کيه؟ نگو ديو قصه تو فنجون فالت افتاد آسمون لهجه فيروزه رو ياد تو نداد غزلک گريه نکن ، گريه به چشمات نمی آد! سنگ فيروزه ی اين رنگی به قاب کی شکست؟ زورق رهايی تو چه جوری به گل نشست؟ ای نگين از همه ستاره ها ، ستاره تر راست بگو سنگ سقوط و کی به پرواز تو بست؟ نگو ديو قصه تو فنجون فالت افتاد آسمون لهجه فيروزه رو ياد تو نداد غزلک گريه نکن ، گريه به چشمات نمی آد! غزلک ، قشون قشون ستاره دنباله ی تو همه شون عاشق بدبخت هزار ساله ی تو پس کدوم گردنه بندی حرمت راه و شکست که نمی رسه کسی به داد شب ناله ی تو گلکم ، بهار بی تو ، مرگ پاييزی مونه تن تنهايی مو ، گل زخم های تو می پوشونه کاری از دست غزل بر نمی آد ، "آينه دار" که حضورت غزل ها مو خط به خط می سوزونه! شبدر پرپر از اقاقيا سر ، غزلک! از غزل گريه ، به بغض من خودی تر ، غزلک ! دلکم ، حريق ابريشم اين رفاقت و زير بارون غزل نداره باور ، غزلک! جشن گل سوزان نذار عادت بشه ، عادت بشه ريشه ی بيشه ، به دست تيشه بی حرمت بشه وقتی هم صدايی ، اينجا يعنی "برپايی ی دار" پس بذار تنهايی ما ، بين ما قسمت بشه ! ناخوشم ، ناخوش ناخوش ، بی خود اما خود تو! داره من کم می شه از من ، می رسه تا خود تو! کی برای شونه هات غزل می بافه جای شال ؟ جز من من ، کيه نزديک مث تن با خود تو؟ غزلک شکستنت کار من و ما که نبود بغض تو ، گريه تو ، کار غزل ها که نبود غزلک هر چی که هس ، بدجوری خوبی واسه من هر چی بود شعرای من ، محض تماشا که نبود! اگه تن پس می زنيم ، حرمت عشق و نشکنيم اگه چاوش نشديم ، به شب شبيخون نزنيم اگه من جفت تو نيس ، ترانه اندازه ی توست تو شبای " بی کسی " ما همه دنبال " منيم " غزلک ، يار اگه آوار تو شد ، گريه نکن! اگه بر حق شدنت دار تو شد ، گريه نکن اگه هر پنجره ديوار تو شد ، گريه نکن يا پرستار اگه بيمار تو شد گريه نکن ! غزلک ، هر جا برم ترانه يعنی اسم تو ! خط هر منظره از جنس خطوط جسم تو ته هر کوچه ی بن بست غزل ، خونه ی تو همه کس به اسم تو ، قصه ی ما طلسم تو ! |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و ششم آذر 1385ساعت 12:6 توسط سه قلوها |
|
|
در همزيستي من و باران رازي است كه مترسك هاي مزرعه هيچ گاه آن را كشف نمي كنند ... من اين راز را مي دانم . . . بعد از تو آن را به كه خواهم گفت ؟!!!
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه دهم آبان 1385ساعت 1:31 توسط سه قلوها |
|
|
روزي در آخر ساعت درس يك دانشجوي دوره ي دكتراي نروژي سوالي مطرح كرد . استاد شما كه از جهان سوم مي آييد جهان سوم كجاست ؟ فقط چند دقيقه به آخر كلاس مانده بود . من در جواب مطلبي را في البداهه گفتم كه روز به روز بيشتر به آن اعتقاد پيدا مي كنم . به آن دانشجو گفتم : جهان سوم جايي است كه هر كس بخواهد مملكتش را آباد كند خانه اش خراب مي شود و هر كس بخواهد خانه اش آباد باشد بايد در تخريب مملكتش بكوشد. ( پروفسور دكتر محمود حسابي )
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه دهم آبان 1385ساعت 1:2 توسط سه قلوها |
|
|
روزي كه گذشت و ما يكسال بزرگتر شديم ... سالي ديگر گذشت و مادورتر از تو اي كودكي هاي معصوم .. دورتر از بوي آبنبات چوبي قرمز رنگ و دمپايي هاي گلدار ناخرسند ... دور تر از خنده هاي مملو از حجم شادابي ... دورتر از قهر هاي كودكانه و بي پردگي آن آشتي هاي ناياب ... دور تر از فرار هاي پي در پي و گرگي هاي بي غل و غش ... دور تر از زمين خوردن ها و زخمهاي محزون سرزانوان و اشك هاي چون مرواريد ... يادم ميآيد ميگفتند : (( بزرگ كه شدي يادت ميره )) و حال ما بزرگ شده ايم ! آنقدر بزرگ كه ديگر زخم هاي سر زانوانمان و جاي گاز همبازي كوچك از روي بازويمان را از ياد برده باشيم . و چه زيبا از يادمان رفت تمام غمها ي آن روزگار زيبا و چه شيرين ياد ميكنم از آن دوران و در آرزوي همان روزهاي خالي از غم ... روز هايي كه درد معنايش براورده نشدن خواسته ي كوچكمان بود !!! و حال چه قدر آرزو ميكنيم آن لكه ي سياه روي بازويمان را كه حاكي از دعوايي كودكانه بود اين روزها چقدر دلمان براي كودكيمان تنگ مي شود ...
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه دوازدهم مهر 1385ساعت 5:3 توسط سه قلوها |
|
|
بچه ها امروز تولد دوقلوهاست . ببينم هيچ كس نمي خواد تولدشونو بهشون
تبريك بگه ... !!! باشه حالا كه اين طور شد :
تولد تولد تولدمون مبارك !!! |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه دوازدهم مهر 1385ساعت 4:37 توسط سه قلوها |
|
|
سلام به همه ي شما خوبان كه دو ماه با وبلاگمون همراه شدين . با خنده هايمان خنديديد و با نوشته هاي بارانيمان گريستيد . از اينكه در تمام اين مدت مارو تنها نذاشتيد و با نظر هاتون خوشحالمون كرديد ممنونيم . تمام مهربوني هاتون رو به ياد داريم . اگرچه اين وبلاگ از اين به بعد ديرتر از قبل آپ مي شه اما ما بازهم منتظر حضور پر مهر و نظر هاي گرمتون هستيم و سعي مي كنيم لطفتون رو بي جواب نذاريم . شما هم برامون دعا كنين تا در رسيدن به هدفي كه پيش رو داريم موفق بشيم .
|
|
+ نوشته شده در
جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 18:13 توسط سه قلوها |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
احساس غریبی نکن اینجا که رسیدی
این کلبه ی آرام تعلق به تو دارد به وبلاگ ما خوش آمديد . خوشحال مي شيم نظر شما دوست عزيز رو درباره ي وبلاگمون بدونيم . اميدواريم از مطالبمون لذت ببريد . |
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 فروردین 1388 اسفند 1386 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 |
|
RSS
|
